τι σου λέει το άθλημα;
σου αρέσει; το παρακολουθείς με ευχαρίστηση;
σου προσφέρει θέαμα; συγκινήσεις; κάτι άλλο ίσως;
πιστεύεις πως υπερισχύει ο καλύτερος;
εστιάζω στο άθλημα, όχι στους περί το άθλημα παράγοντες, ούτε στους φιλάθλους, ούτε στους hooligans, μόνο στο άθλημα.
για μένα το άθλημα έχει τεράστιες δυνανότητες να γίνει συναρπαστικό αλλά πνίγεται από τους κανονισμούς που το (περι)ορίζουν
παίρνει κακό βαθμό στις δύο σημαντικότερες κατηγορίες
δηλαδή:
τι περιμένει κανείς, κατ' ελάχιστον, από ένα ομαδικό άθλημα με μπάλα;
δύο πράγματα
1. να κερδίζει η καλύτερη ομάδα
2. να προσφέρει θέαμα
ξεκινώ με το πρώτο
πόσες φορές δεν έχει τύχει να πούμε "κρίμα, η Β ομάδα υπερείχε, ήταν καλύτερα οργανωμένη, ήξερε τι ήθελε, αλλά δεν τα κατάφερε στις επτά ευκαιρίες που είχε, η άλλη ομάδα είχε δύο ευκαιρίες όλες κι όλες, αλλά την μια την έκανε γκολ..."
αυτό δεν σημαίνει πως η Β ομάδα ήταν καλύτερη; θα μου πείτε, "ναι αλλά δεν τα κατάφερε να σκοράρει!" θα επανέλθω σ' αυτό
πόσες φορές έχετε πει οι ίδιοι ή ακούσει κάτι τέτοιο από ανθρώπους του μπάσκετ;;; καμία, σίγουρα, εκεί αν είσαι καλύτερος αυτό καταγράφεται στο σκορ αδιάψευστα!!
πάω στο δεύτερο
ας υποθέσουμε πως έχετε την υποχρέωση να φτιάξετε ένα βίντεο με τις αξιόλογες φάσεις ενός αγώνα για ένα φίλο που έχασε τον αγώνα
πόσα λεπτά βίντεο θα καταλήξετε να φτιάξετε;
εγώ λέω γύρω στα 3 λεπτά, που θα αρκούν για τα γκολ φυσικά, καθώς και για τις ευκαιρίες που είχαν και οι δύο ομάδες
τι συμβαίνει στα υπόλοιπα 87 λεπτά;;;
αψιμαχίες κοντά στο κέντρο, αναρίθμητες λάθος πάσες, πολλά φάουλ, πλάγια άουτ, αδιάκοπες εναλλαγές κατοχής, με τις επιθέσεις να σκοντάφτουν στις ατσαλένιες άμυνες λίγο έξω - και μερικές φορές πολύ έξω - από τη μεγάλη περιοχή
πολύ συχνά περνούν 10 λεπτά για να δει κανείς ΕΝΑ σουτ! οσοδήποτε άστοχο, απλά ένα σουτ! πριν προλάβει κανείς να δοκιμάσει, κόβεται, και βέβαια δεν δοκιμάζει κανείς σουτ από τα 40 μέτρα αφού δεν έχει τύχη. Στο πρόσφατο παιχνίδι Chelsea - Γαύρων, ο Γαύρος έκανε το πρώτο σουτ στο 62'...
θα θέσω δύο άλλα ερωτήματα:
πόσα παιχνίδα περίπου θα έλεγες πως έχουν από 4 γκολ και πάνω;
θα έλεγα γύρω στο 10%, πολύ χοντρικά
πόσα απ' αυτά σου άρεσαν;
τολμώ να πώ, το 90%
πόσα παιχνίδια έχουν 2 , 1 ή και κανένα γκολ;
θα έλεγα γύρω στο 50%
πόσα απ' αυτά σου άρεσαν;
για μένα η απάντηση είναι γύρω στο 5%
πού καταλήγω;
μα στο ότι στο σκασμένο το άθλημα δεν μπαίνουν γκολ!!!
είναι τέτοια η εύνοια των κανονισμών προς την άμυνα σε σχέση με την επίθεση που είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπεί το αλάτι του αθλήματος, αυτο που ανατρέπει καταστάσεις, αυτό που δίνει συγκινήσεις, αυτο που, επιτέλους,
καταγράφει την υπεροχή του καλύτερου επί του χειρότερου
τόσοι και τόσοι αγώνες καταλήγουν 0-0!!! αν είναι δυνατόν! μα τίποτε;;;; νούλα;;; ωραία, ήταν ισοδύναμες οι ομάδες, έστω, χάθηκε να έληγε 3-3;;;;;
είναι εξάλλου προφανές πως όταν είναι πολύ δύσκολο να μπει γκολ, ο παράγοντας τύχη μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο
για παράδειγμα ενώ είμαστε στο 60ο λεπτό, ένα άστοχο κατά τα άλλα σουτ γκελάρει σε ένα πόδι ή πλάτι και τσακ, γκολάκι! το έχουμε δει τόσες φορές
και για τα υπόλοιπα 30 λεπτά η ομάδα που είχε την τύχη τραβάει 11 ανθρωπάκια πίσω από τη σέντρα και η άλλη χτυπιέται σαν φραπές και παίρνει... ξέρεις τι...
αντίθετα είναι χαρακτηριστικά τα λόγια των αθλητικογράφων στην τηλεόραση, όπου η παρουσίαση αγώνων που περιέχουν πολλά γκολ ξεκινά με τα λόγια "σε ένα συναρπαστικό παιχνίδι..." Ε μα βέβαια, αν το σκορ πάει, για παράδειγμα, 1-0 1-1 2-1 3-1 3-2 3-3 φυσικά και ήταν συναρπαστικό, με 6 γκολ...
αναρίθμητες φορές έχω παρακολουθήσει αγώνες μεταξύ διάσημων ομάδων σε εθνικό ή συλλογικό επίπεδο (κάθε άλλο παρά Νιγηρία-Ιαπωνία δηλαδή)
9 φορές στις 10 μετανοιώνω που σπατάλησα 90 λεπτά
σφιγμένες άμυνες, στενά μαρκαρίσματα, όλοι στο κέντρο να πάρουμε την υπεροχή εκεί που μετράει, προσοχή "μη φάμε γκολ!!!!" (λογικο αφού έτσι και βάλει γκολ μια ομάδα μετά είναι πολύ ευκολώτερο να κρατήσει το 1-0 από το να ανατρέψει η άλλη ομάδα το 1-0 και να νικήσει, αν τα βρει σκούρα απλά σε κάθε επίθεση φροντίζει να κλωτσάει τη μπαλίτσα μακριά και αυτό ήταν, περνάνε τα λεπτά... σφύριξέ το τιμημένο... φρρρτ, λήξη!)
χασμουρητά ατελείωτα
τελικά το μόνο που μετράει σε τέτοιους αγώνες είναι να δει κανεις ποιός θα νικήσει
έτσι και ξέρει κανείς το αποτέλεσμα, και δει και το 3λεπτο με τα καλύτερα στιγμιότυπα, τι λόγο έχει να κάτσει να δει τον αγώνα σε βίντεο αν του δοθεί μια τέτοια ευκαιρία;;;;
στο μπάσκετ ο όρος "τα καλύτερα στιγμιότυπα" δεν έχει νόημα, αν βγάλεις έξω τις ελεύθερες βολές, όλοι οι υπόλοιποι πόντοι που σημειώθηκαν είναι "τα καλύτερα στιγμιότυπα"!!!
θυμάμαι ένα αγώνα Αγγλία-Ελλάδα πριν περίπου 25 χρόνια, στην Αγγλία
φέραμε 0-0
αν δεν υπήρχε κάμερα στη μεριά που "κάναμε επίθεση", δεν θα χανόταν τίποτε
η Ελλάδα πέρασε τη σέντρα μόνο μια φορά, είχε μπεί ο Αρδίζογλου αλλαγή και με το γνωστό του τσαμπουκά πέρασε 2-3, πέρασε και τη σέντρα και φυσικά κόπηκε
η υπεροχή της Αγγλίας ήταν κάτι περισσότερο από συντριπτική, μιλάμε για το
απόλυτο μονότερμα
και το σκορ 0-0, δηλαδή ισάξιες οι ομάδες στον αγώνα αυτό!!!
πανηγύριζε ο τύπος την επομενη μέρα στην Ελλάδα... ναι καλά...
τι συμβαίνει λοιπόν; γιατί δεν μπαίνουν γκολ; γιατί δεν νικάει ο καλύτερος;
ένα σωρό αιτίες
1. το βλαμμένο το offside: εκεί που πάει να γίνει φάση, φρρρρτ! offside! λες και ο κανόνας φτιάχτηκε ακριβώς για να κάνει το άθλημα πιο βαρετό!!! και τι με νοιάζει αν ο παίκτης δεν καλυπτόταν; ας πήγαιναν να τον κάλυπταν! έτσι θα αποσυμφοριζοταν και το κέντρο όπου γίνεται χαμός! υπάρχουν στιγμές που αν παγώσει κανείς την εικόνα, πιάνει στο κεντρο καμιά 10αριά παίκτες σε ένα τετράγωνο 5χ5! αν είναι δυνατόν! θα πιάσετε κοριούς άνθρωποι!!! πώς να περάσει η μπάλα μέσα από τέτοια πίεση;;;;
2. οι παίκτες είναι πάρα πολλοί, όσο κι αν αυτό φαίνεται αστείο. όταν φτιάχτηκαν οι κανονισμοί του αθλήματος οι παίκτες δεν είχαν τη φυσική κατάσταση που έχουν τώρα: είναι πλέον σε θέση να οργώνουν το γήπεδο και να γεμίζουν τρύπες εύκολα, με αποτέλεσμα η άμυνες να πνίγουν τις επιθέσεις, με το που παίρνει ο επιθετικός τη μπάλα πέφτουν δύο πάνω του και περιμένει τρίτος παραδίπλα. είναι χαρακτηριστικό ότι αγώνες όπου και οι δύο ομάδες καταλήγουν να παίζουν 10 με 10 λόγω αποβολών κατά κανόνα γίνονται πιο "περιπετειώδεις"
3. δεν υπάρχει περιορισμός σε φάουλ: θα πώ ένα μόνο πράγμα, φανταστείτε τι θα γινόταν στο μπάσκετ αν δεν υπήρχε όριο στον αριθμό φάουλ. έχουν φτάσει οι σχολιαστές να μιλούν για "έξυπνα" φάουλ, πράγμα φυσικό αφού ένα φάουλ δεν έχει καμία σημαντική συνέπεια, ανακόπτεται η επίθεση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε γκολ και όλα καλά!!! συχνότατα η χειρότερη ομάδα έχει διπλάσια φάουλ, γιατί να μην έχει; εύκολος και χωρίς κοστος τρόπος να φρεναριστεί η καλύτερη ομάδα!
4. το πέναλτυ είναι άδικο: πολύ συχνά δίνεται σε φάσεις που δεν μύριζαν γκολ, τη στιγμή που ένα πέναλτυ είναι σχεδόν σίγουρο γκολ. αντίθετα, κλαδέματα και τρικλοποδιές που γίνονται σε πολύ επιίνδυνες φάσεις για να κόψουν σχεδόν βέβαιο γκολ τιμωρούνται με ένα απλό φάουλ, απλά και μόνο γιατί έγιναν έξω από την περιοχή. Μας έπιασε ξαφνικά πάθος με την τοπογραφία!!
5. οι διαιτητές κάνουν εύκολα λάθος αφού δεν προλαβαίνουν να βρίσκονται κοντά στις φάσεις. στο μπάσκετ σε ένα πολύ μικρώτερο χώρο υπάρχουν 2 διαιτητές (και στο ΝΒΑ τρείς), στο
ποδόσφαιρο παραμένει ένας κακομοίρης. και με τα γκολ να μπαίνουν με το σταγονόμετρο, ένα λάθος διαιτητή μπορεί κάλιστα να κρίνει το αποτέλεσμα! φανταστείτε ένα λάθος στο μπάσκετ, θα κρίνει ένα καλάθι, ένα ανάμεσα στα 30 περίπου που βάζει καθε ομάδα!!!
Πολύ θα ήθελα να έβλεπα τις παρακάτω αλλαγές κανονισμών:
- το offside να ισχύει μόνο εφόσον η πάσα γίνει πίσω από τη σέντρα. Όταν ο πασαδόρος έχει περάσει τη σέντρα, η ομάδα του βρίσκεται στην επίθεση, να τσακιστεί λοιπόν η αντίπαλη ομάδα και να μαρκάρει τους επιτιθέμενους, όπου κι αν αυτοί επιλέξουν να πάνε (νομίζω η συνθήκη Σένγκεν ισχύει και στο χορτάρι)
- όριο δύο φάουλ ανά παίκτη, στο τρίτο αποβολή χωρίς αντικατάσταση: τέρμα στην ασυδοσία του φάουλ, στην τρομοκρατία του "πίσω και σ' έφαγα" και στα "έξυπνα" φάουλ
- κόκκινη κάρτα όταν το τάκλινγκ γίνεται με τα δύο πόδια, κάτι που απειλεί σοβαρά τη σωματική ακεραιότητα του αντιπάλου
- δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχει ο τερματοφύλακας το δικαίωμα να πιάνει τη μπάλα με το χέρι εκτός μικρής περιοχής. Ο ρόλος του είναι να φυλάει το τέρμα, αυτό γίνεται θαυμάσια από τη μικρή περιοχή, με το δικαίωμα να πιάνει τη μπάλα και στη μεγάλη περιοχή γίνεται κατά κάποιο τρόπο ο δυνάστης της μεγάλης περιοχής και φυσικά περιορίζει πολύ τη δυνατότητα σκοραρίσματος.
- όριο δύο παικτών στο τείχος στο φάουλ, ώστε να διευκολυνθεί το γκολ από φάουλ. Αυτή τη στιγμή υπάρχει το εξής εξωφρενικό: αν το φάουλ γίνει 5 πόντους μέσα στην περιοχή, ένας παίκτης στήνει τη μπάλα στα 11 βήματα και, ανενόχλητος, εκτελεί τον τερματοφύλακα. Αν γίνει 5 εκατοστά έξω από την περιοχή, δηλαδή 10 ποντάκια πιο μακριά, ένας παίκτης στήνει τη μπάλα στο σημείο του φάουλ, με ένα τείχος 5-6 ντερεκιών μπροστά. Προφανώς υπάρχει μια παράλογη ασυνέχεια εδώ.
- δύο διαιτητές σε κάθε παιχνίδι
- χρήση της τηλεόρασης για replay σε φάσεις που αμφισβητούνται, με δικαίωμα δύο αμφισβητήσεις ανά ομάδα σε κάθε παιχνίδι, ώστε να μη γίνει κατάχρηση του δικαιώματος
Το σκεπτικό των παραπάνω αλλαγών είναι να μπαίνουν περισσότερα γκολ, να τελειώνουν τα παιχνίδια 4-3, 5-2, 4-4, να καταγράφεται έτσι στο σκορ η υπεροχή της αντίπαλης ομάδας (οπότε και θα παίρνει τη νίκη που δικαιούται) και να απολαμβάνει ο θεατής θέαμα. Επίσης να μη σακατεύονται παίκτες από αληταράδες τύπου Ματεράτσι.