- Αυτοί που βάζουν μουσική, χρησιμοποιούν τη μουσική για χαλί. Παίζει το τραγουδάκι, το σκεπάζουν στην αρχή, στη μέση και στο τέλος, λέγοντας το μακρύ τους και το κοντό τους. Τι ώρα είναι, ποιο σταθμό ακούμε, τι καιρό κάνει, τι κίνηση έχει έξω, πού παίζει μουσική ο κολλητός τους απόψε (ο οποίος έχει επίσης εκπομπή στον ίδιο σταθμό και κάνει το ίδιο), πετάνε και καμιά πολύ κούλ ατάκα για κάποιο επίκαιρο θέμα, το μόνο που δεν χαίρεται ο ακροατής είναι η μουσική. Το κάθε τραγούδι πετσοκόβεται για να πουλήσει ο παραγωγός πνεύμα και να κάνει διαφήμιση.
- Αυτοί που έχουν ειδησιογραφικές εκπομπές, έχουν τη μουσική ως ευκαιρία αράγματος. Πού να κάθονται να κάνουν ρεπορτάς, να παίρνουν συνεντεύξεις, να σχολιάζουν ειδήσεις, να συνδέονται με συναδέλφους, είναι ε-ξου-θε-νω-τι-κό. Βάζουν λοιπόν τη μουσική και αφήνουν το κομμάτι να παίξει από την αρχή ως το τέλος, εκεί που σβήνει και παύει πλέον να ακούγεται. ΟΣΟ κρατήσει, γιατί τόσο θα κρατήσει και το άραγμα.
- Συμπέρασμα: αν θες να ακούσεις μουσικούλα, καλύτερα ειδησεογραφικές εκπομπές, συμφέρει
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2008
ΡαδιοφΟνικοί παραγωγοί
Βγαίνουν σε δύο ποικιλίες:
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου