περί Γαύρου

Κυρ Σωκράτη κυρ Σωκράτη...

Ένας προπονητής είτε κατέχει το άθλημα στις τεχνικές του λεπτομέρειες, είτε όχι.

Είτε έχει ισχυρή προσωπικότητα ώστε να επιβάλλεται στους παίκτες, είτε όχι.

Οι προπονητές δεν έχουν "καλές μέρες" και "κακές μέρες", δεν έχουν σκαμπανεβάσματα

Αφού ο Λεμονής στάθηκε ικανός να στήσει θαυμάσια, κατά γενική ομολογία, την ομάδα απέναντι στην Ρεάλ στη Μαδρίτη, κάθε αμφιβολία για την αξία του εξέλειπε. Στα παιχνίδια της ευρώπης φέτος είδαμε έναν άλλο γαύρο που ποτέ δεν είχαμε ξαναδεί, ένα γαύρο που έπαιζε σαν ομάδα, όχι σαν έντεκα μονάδες.

Οι παίκτες είναι αυτοί που καλούνται να τα δίνουν όλα, να παίζουν μυαλωμένα και συγκεντρωμένα, σε κάθε αγώνα. Αυτή είναι η πρόκληση στην οποία καλούνται να ανταποκριθούν.

Κι όταν οι παίκτες κάνουν γκέλες, αφήνουν τρύπες, δεν μαρκάρουν στενά, δεν δείχνουν κινητικότητα στην επίθεση, ενώ τα έκαναν όλα αυτά μια χαρούλα στα παιχνίδια της ευρώπης, τότε αυτούς πρέπει να καταχεριάσεις... αντί να τους αφήνεις στο απυρόβλητο... σαν πριμαντόνες...

Χθες βράδυ ο Τάκης κοιμήθηκε σαν προβατάκι κυρ Σωκράτη... Ο Σεγκούρα στριφογύριζε... Εσύ;;;