Περί οδικής ασφάλειας στις πόλεις

Έχει γίνει εθνικό σπορ η παραβίαση του κόκκινου.

Το να ξεκικά κάποιος (ειδικά αν οδηγεί μοτοσυκλέτα) όταν ανοίγει το πράσινο συνιστά απόπειρα αυτοκτονίας, είναι θέμα ημερών να σκοτωθεί ή να βρεθεί για μήνες σε ένα νοσοκομείο.

Δεν μιλάμε για έναν που παραβιάζει το κόκκινο αλλα για τρεις και τέσσερις ανά λωρίδα στο ίδιο ρεύμα κίνησης.

Και μιλάμε επίσης για παράβαση που εξ ορισμού γίνεται με το γκάζι στο πάτωμα "για να προλάβω". Οπότε η σύγκρουση θα είναι σίγουρα σφοδρή.

Η Τροχαία κοιμάται. Αν έβαζαν δύο άτομα στη διασταύρωση Ηπείρου-3ης Σεπτεμβρίου θα πιανόταν το χέρι τους να κόβουν κλήσεις. Ίσως γι' αυτό δεν θέλουν να μπουν στον κόπο. Δημόσιοι υπάλληλοι είναι κι αυτοί...

Επίσης έχουμε το άλλο, πλησιάζω, κόβω κίνηση, και περνάω με κόκκινο. Κάτι σαν τον κλεφτοκοτά.

Οι γαλονάδες στη διεύθυνση της Τροχαίας κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Ίσως αν χάσουν δικό τους άνθρωπο από κάποιο αλήτη που πέρασε πατημένος με βαθύ κόκκινο να ξυπνήσουν. Καλά ξυπνητούρια, κοθώνια!

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με τους επίδοξους Σουμάχερ (ή Ραϊκόνεν πλέον) στον Κηφισσό ή στην Πέτρου Ράλλη, σφήνες και γκάζια δίχως αύριο. Την άλλη μέρα "ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος και κατέληξε σε στύλο της ΔΕΗ...", μα δεν έχασε τον έλεγχο του οχήματος, τον έλεγχο του εγκεφάλου του έχασε...

Τέτοια αλήτικη συμπεριφορά πρέπει να τιμωρείται με εξάντληση της αυστηρότητας του νόμου, και εδώ πιστεύω πως πρέπει να θεσπιστεί κάτι νέο, το εξής: με κάθε νέα παράβαση το πρόστιμο να διπλασιάζεται. Κάποια στιγμή, θα το πιάσει το μήνυμα ο κάφρος... Επίσης μπορεί να θεσπιστεί κάτι που ήδη ισχύει στις σκανδιναυικές χώρες: το πρόστιμο να είναι συνάρτηση του εισοδήματος του παραβάτη, ώστε τα γερά τιμόνια των Β.Π. να πονάνε όσο και τα γερά τιμόνια του Περιστερίου. Να μη μπορεί εύκολα να καθαρίσει ο μπαμπάς.

Και για τα πιτσιρίκια που τώρα πάνε Δημοτικό ή Γυμνάσιο, παιδεία, παιδεία και παιδεία οδηγική. Όσα πάνε Λύκειο, προλαβαίνουν -δεν προλαβαίνουν να πάρουν τις σωστές βάσεις.