Τρομοκρατία

Το Κράτος και οι Αντι-κρατιστές αξίζουν ο ένας τον άλλον:

Το Κράτος:

• Δεν κάνει όσα πρέπει για να αστυνομεύσει το κοινό έγκλημα, και συχνά συνεργάζεται με αυτό, όπως π.χ. με κυκλώματα προστασίας, πορνείας και διακίνησης ναρκωτικών
• Προφυλάσσει τα μεγαλόσχημα λαμόγια από τη Δικαιοσύνη, μέσω νόμων όπως ο περί ευθύνης υπουργών, αλλά και με αστείας βαρύτητας ποινές εκεί που η ενοχή είναι πασίδηλη.
• Ελέγχοντας τη Δικαιοσύνη, φροντίζει σοβαρές υποθέσεις να κουκουλωθούν
• Ενώ δεν κάνει απολύτως τίποτε για να τσακίσει τους χουλιγκάνους των γηπέδων που αλωνίζουν όποτε γουστάρουν, ούτε τους τραμπούκους που τα σπάνε όποτε γουστάρουν στο όνομα μιας θολής αντιεξουσιαστικής φιλοσοφίας, χτυπά αλύπητα  φοιτήτριες και άοπλους φοιτητές που βρέθηκαν στο βεληνεκές του γκλομπ κι ας μην έκαναν τίποτε το επιλήψιμο,  συνταξιούχους, εργαζόμενους, μέχρι και άτυχους περαστικούς που απλά βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή
• Μπάτσοι που δήθεν κατά λάθος σκοτώνουν, δεν τιμωρούνται ποτέ

Οι Αντικρατιστές:

• Μιλούν με μια εντελώς ξεπερασμένη ξύλινη γλώσσα που συχνά δεν είναι καν κατανοητή, ευαγγελιζόμενοι εντελώς ουτοπικές εξουσιαστικές δομές, αντιτασσόμενοι σε θεσμούς που αποδέχεται το 99.999% του ελληνικού πληθυσμού, κατηγορώντας τα πλέον αριστερά κόμματα του ελληνικού πολιτικού στερεώματος ως προδότες και δεξιούς. Με τόσο ακραίες θέσεις νομίζουν άραγε πως θα πετύχουν κάποτε να πραγματώσουν τις επιδιώξεις τους, έστω κατά ένα μικρό ποσοστό;
• Σπάνε και καίνε ό,τι τους καπνίσει όποτε τους καπνίσει, εκμεταλλευόμενοι την αχρηστία της αστυνομίας και την ατολμία της κάθε κυβέρνησης. Η καταστροφή είναι εύκολη, η δημιουργία  είναι δύσκολη, και στη δημιουργία δεν έχουν το παραμικρό έργο να παρουσιάσουν
• Στρατολογούν αλήτες, κακοποιούς και λαθρομετανάστες για να κάνουν τις βαρύτερες φασαρίες
• Κρύβουν τη ζήλεια τους για όσους έχουν κάποιο αξιόλογο εισόδημα πίσω από μια δήθεν απόρριψη αυτού του στυλ ζωής
• Ενώ καταδικάζουν ορισμένα πρόσωπα του πολιτικού και επιχειρηματικού χώρου που και ο λαός σε πολύ μεγάλο βαθμό αποστρέφεται, πάντα προτιμούν να στοχοποιούν και να δολοφονούν άλλα άτομα, που σπανίως έχουν κάποια ουσιαστική ευθύνη για τα στραβά αυτού του έρμου του τόπου, όπως π.χ. τα δόκιμα μπατσάκια των 23 ετών στην Αγία Παρασκευή.
• Σε κάθε έξαρση κατά της κρατικής βίας ή/και φαυλότητας το κράτος τους λέει "μια στιγμούλα, σας στέλνω τα ΜΑΤ να σας τις βρέξουν", κι αυτοί αντί να πούν "δεν κατάλαβες, δεν θα κάτσω να παίξω ξύλο με τα σιδερόφρακτα γομαρόπαιδα, θα ψάξω και θα βρω ΕΣΕΝΑ, λαμόγιο!",  πάνε και τρώνε ξύλο και δακρυγόνα. Κάθε φορά που κάνουν ντου τα ΜΑΤ, το βάζουν στα πόδια, σε επαναστατικούς ρυθμούς όμως.

Ένας απόλυτος παραλογισμός και από τις δύο πλευρές.